OI ΖΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΝΕΦΕΛΟΜΟΡΦΙΕΣ MOY ΣΑΝ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑΣ / ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ - COSTAS EVANGELATOS ART-EST

OI ΖΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΝΕΦΕΛΟΜΟΡΦΙΕΣ MOY ΣΑΝ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑΣ.------ Οι «Νεφελογραφίες» ήταν στην πρώτη φάση τους περί το 1994-1995 αφετηρία μιας νέας οπτικής προσέγγισης του φαινομενικά ατέρμονου τοπίου, που έχει συνθετική του βάση την παράλληλη σχέση ουρανού και γης, ουρανού και θάλασσας, ουρανού και «διφορούμενων» επιπέδων που καλύπτουν τα νεφοσκεπή τμήματα της ατμόσφαιρας. Τα έργα αυτά ήταν και μια καταληκτική αποκρυστάλλωση της ήδη πολύχρονης αναζήτησης μου πάνω στις χρωματικές σχέσεις και την έμφυτη τάση μου για ένα τύπο χρωματικού «σχεδίου» που μου έδινε τη δυνατότητα να ζωγραφίζω με άνεση τόσο εκ του φυσικού, όσο και από τη φαντασία μου. Ήδη μετά την τρίτη έκθεση έργων μου της ενότητας «Σωματογραφίες-bodygraphics» στη GalleryDada της Αθήνας τo 1989 και την έκδοση τους σε λιθογραφίες, portfolio τέχνης (Dada Art Gallery,1988) και στη Νέα Υόρκη, (BOA Editions, N.Y,1989) είχα ουσιαστικά ολοκληρώσει τις ανατομικές μου μελέτες, «Anatomical compositions, variations and elaborations» με θέμα το γυμνό ανθρώπινο σώμα που είχαν εκτεθεί αρχικά στο Γαλλικό Ινστιτούτο στην Καλαμάτα το 1983 και στη συνέχεια το1984 στη γκαλερί του Writers and Books, Ιnc. στο Rochester της Νέας Υόρκης (κείμενο pr. A. Poulin, jr.) κατά την διάρκεια των εικαστικών σπουδών μου στο University The New School στο Manhattan. Δεν έπαψα βέβαια να ασχολούμαι με το ανθρώπινο σώμα στο τελάρο και στο χώρο, αλλά όχι πλέον με τη συγκεκριμένη οπτική δηλαδή ανθρώπινα μέλη με εγχάρακτες γραφές εννοιών, τόσο στα σώματα όσο και στα φόντα των έργων. Οι συνθέσεις αυτές ήταν με ολιγόφωτη χρωματική γκάμα, πολλές φορές ασπρόμαυρη σχεδίαση η δίχρωμη τονική διατύπωση. Έτσι, σχεδόν παράλληλα με τη δημιουργία των Σωματογραφιών- Bodygraphics, προχώρησα στην ανάπτυξη συνθέσεων με μελάνι σε καμβά, όπου γράμματα, ονόματα, αριθμοί και σύμβολα ύφαιναν γεωμετρικές συνθέσεις. Οι «Συλλήψεις-Conceptualizations», με αναφορές προέλευσης τα προγενέστερα μικρά σχέδια μου, τις «Ιδεογραφίες», εκτέθηκαν πρώτη φορά στην Lowenstein Gallery του Fordham University at Lincoln Centerστη Νέα Υόρκη το 1985. Ολοκληρώθηκαν σαν ενότητα το 1988, με την παρουσίαση τους στην ατομική μου έκθεση στο Centre Culturel «Les Fontaines» στο Σαντιγύ της Γαλλίας (κείμενα: Βιβή Βασιλοπούλου, δρ.Στέλιος Λυδάκης, Δήμητρα Τσαλαμά). Eκδόθηκαν σε κάρτες, portfolio τέχνης της σειράς «Photothiki» (κείμενο Βιβή Βασιλοπούλου), αφού εκτέθηκαν στη Gallery «F» στην Αθήνα το 1989. (κείμενα: Ερρίκος Μπελιές, δρ.Στέλιος Λυδάκης). Η συνήθεια μου να δουλεύω ταυτόχρονα δύο κύριες θεματικές και τεχνοτροπικές ενότητες συνεχίστηκε. Αφενός συνέχιζα με τα «Εννοιακά τοπία», στα οποία εγκαταλείπω την απόλυτη γεωμετρικότητα και εισάγω στα αλληλένδετα χρωματικά επίπεδα φυσικά στοιχεία - ουρανός, νερό, βροχή, σύννεφα, βλάστηση, φωτιά- που αποδίδονται με την χρήση τέμπερας και αυγοτέμπερας σε συνδυασμό με μονοτυπικές προσθήκες. Αφετέρου μετέφερα παραλλαγές με τις συνθετικές ιδέες των και τις ανάλογες γραφές-χαράξεις της ενότητας «Συλλήψεις» σε μεγάλων διαστάσεων πίνακες. Η φορμαλιστική αυτή μεταφορά ήταν μια εντυπωσιακή οπτική μεγέθυνση των αισθητικών μου ιδεών. Τους προσέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στο χώρο και κάποια διακοσμητική διάσταση, που η αυστηρότητα του αρχικού άσπρου- μαύρου, τοποθετούσε τις συνθέσεις μου με πρώτη ματιά στην «εγκεφαλική»τέχνη (αν και εγώ δουλεύω πάντα συνειρμικά και συναισθηματικά, βασισμένος σε προσωπικά βιώματα), κάνοντας τες έτσι, σχεδόν απρόσιτες στο μέσο κοινό. Τα νέα σχηματικά συμπλέγματα με έντονα ακρυλικά χρώματα και λάδια που είχα την πεποίθηση ότι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν οι συνθετικές τους δομές και ιδέες σε ποικίλες εφαρμογές σε δημόσιους χώρους, μου άνοιξαν το κεφάλαιο έργα σε σχέση και ένταξη σε αρχιτεκτονικό περιβάλλον. Τα έργα αυτά εκτέθηκαν αρχικά σε ομαδικές εκθέσεις στις Αίθουσες Τέχνης Επίπεδα το 1992, στη Βίλλα Βοναπάρτη του Δήμου Ζωγράφου, στο Χώρο Σύγχρονης Τέχνης της Vicky Draκos-Art τo 1992, στο Κέντρο Τεχνών Δ. Αθηναίων-Πάρκο Ελευθερίας το 1993 (κείμενο Εργίνα Ξυδούς) και αργότερα στην αναδρομική έκθεση μου «Scriptorium» στο Κέντρο Τεχνών Δ. Αθηναίων-Πάρκο Ελευθερίας το 1999 (κείμενο καθ. Στέλιος Λυδάκης). Παράλληλα με όλα αυτά που απαιτούσαν καθημερινή δουλειά ιδιαίτερα κοπιαστική πνευματικά και επιζητώντας κάποια εσωτερική γαλήνη, άρχισα να ζωγραφίζω πάλι εκ του φυσικού. Τα Καλοκαίρια του 1992, 1993, 1994 στην Κεφαλονιά, Ιθάκη, Νίσυρο, Γιαλί, Ρόδο, Μυτιλήνη, Λήμνο, Άνδρο, Μύκονο και Σαντορίνη αφέθηκα και μελέτησα την οπτική χαρά της ομορφιάς του φυσικού τοπίου. Φιλοτέχνησα με μολύβια, μελάνια και τέμπερες, αρκετά έργα επί τόπου και άλλα που έκανα ύστερες επεμβάσεις στο ατελιέ μου. Σιγά σιγά πέρασα με αφαιρετική διαδικασία στη συνθετική αντίληψη της σειράς με τις «Νεφελογραφίες». Αφορμή για αυτή μου τη στροφή στάθηκε ένα παλιό έργο μου με ακρυλικό, από τη σειρά των συνθέσεων μου που είχαν εκτεθεί το 1981 στη γκαλερί της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης στην Αθήνα (κείμενα, A. Poulin, jr., Άγγελος Φουριώτης). Αυτές οι συμβολιστικές αντιμιλιταριστικές συνθέσεις, με στρατιωτικά εξαρτήματα, είχαν όλες για φόντο νεφελώματα. Στην συγκεκριμένη μικρή σύνθεση υπήρχε η γραμμή του ορίζοντα και μόνον. Από κάτω της μια σκούρα γκρίζα λωρίδα ακαθόριστου τοπίου και από πάνω της σχηματισμοί νεφών με ολιγόφωτες αποχρώσεις δειλινού. Παρατηρώντας ξανά αυτό το έργο, που πάντα η θέαση του μου έδινε ψυχική ανάταση, φαντάστηκα μια μεγάλη σειρά έργων με ανάλογη συνθετική δομή, που θα μου έδιναν όμως την δυνατότητα να αναπτύξω χωρίς περιορισμούς τις χρωματικές μου δυνατότητες. Έτσι άρχισα, πυρετικά σχεδόν, να δουλεύω νεφοσκεπείς επιφάνειες, με ενθουσιασμό και γοητευμένος από τις χρωματικές τονικότητες και ενίοτε απρόβλεπτες ανταύγειες. Όσο για τις γραφές και τις χαράξεις εννοιών, στοιχεία που υπήρχαν σε όλες σχεδόν τις προηγούμενες φάσεις της αναζήτησης μου, απλοποιήθηκαν σε γραμμές που ελίσσονται σχεδόν αδιόρατα, συμπλέκονται και δίνουν κατευθύνσεις στα σύννεφα. Οι «Νεφελογραφίες» μου ήταν η ενότητα δουλειάς με την μεγαλύτερη ζωγραφικότητα, έντεχνες υποβλητικές λαζούρες και πρόσληψη του «αττικού αλλά και του ιόνιου φωτός». Συγκεκριμένες και αφηρημένες ταυτόχρονα, οικείες αλλά και αινιγματικές ήταν αναμφισβήτητα εικαστικά προιόντα της ζωγραφικής μου άνεσης και μελέτης του ουρανού. Μου ήταν βέβαια γνωστή η θεματική ενασχόληση του μεγάλου Άγγλου τοπιογράφου Ουίλιαμ Τέρνερ καθώς και οι φωτογραφικές λήψεις νεφών ψυχογραφικής διάστασης από τον σημαντικό και πρωτοπόρο Σουηδό δραματουργό Αύγουστο Στρίντμπεργκ. Η εκθεσιακή πορεία των ΝΕΦΕΛΟΓΡΑΦΙΩΝ μου από το 1995 που εκτέθηκαν στον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δ. Αθηναίων (κείμενα: δρ.Στέλιος Λυδάκης, dr. Susan Smith Bautista) μέχρι σήμερα υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική και πλούσια σε έργα. Ενδεικτικά αναφέρω τις εκθέσεις στη Σύρο, στο Ναύπλιο, στο Αργοστόλι, στη Θεσσαλονίκη, στα Χανιά, στην Κόρινθο, στην Λευκάδα, στην γκαλερί Opus 39 της Λευκωσίας (κείμενο Δώρα Φ. Μαρκάτου). Επίσης στην Magna Gallery (κείμενο Λεόντιος Πετμεζάς), στο Artower Agora, στο Κέντρο Δικανικών Μελετών στην Αθήνα (κείμενο καθ. Κώστας Ε. Μπέης) κ.α. Η έκθεση τους στην Down Town, Marathianakis Art Gallery στην Αθήνα το 2006 στην έκθεση «Νεφελογραφίες και Κιονόκρανα» (κείμενο Χρύσανθος Α.Χρήστου) καθώς και η έκθεση τους στην Πινακοθήκη Δήμου Κέρκυρας το 2010 στην έκθεση «Μορφές και Νεφελόφωτα» (κείμενο Μαρία Μελέντη) ήταν σταθμοί της εικαστικής μου πορείας. Ήδη πριν το 2010 στα ουράνια επίπεδα και φόντα άρχισαν να αναφαίνονται μορφές πνευματικής διάστασης. Η μεταμόρφωση των Νεφελογραφιών μου σε Νεφελομορφίες προσέδωσε ένα νέο στοιχείο στη δομή των νεφελωμάτων και των απίθανων σχημάτων που αναδύονται σε αυτά. Η αποκρυστάλλωση των φανταστικών μορφών στην χρωματική επιφάνεια των ουράνιων πεδίων, με διακριτική γραφή φοράς και έκφρασης ολοκληρώνουν την αισθητική μου έρευνα, μέσα από πολύχρονες και πολυσχιδείς διαδρομές. Οι αναζητήσεις και οι τρόποι μου αυτοί είχαν στόχο ανέκαθεν την πρόκληση μιας ποιητικής μέθεξης, που σε ύψιστο βαθμό προξενεί και προσφέρει η ομορφιά και η ωραιότητα της φύσης, σαν αντίδοτο και προστατευτικό δίχτυ έναντι της ποικιλότροπα πληγωμένης καθημερινότητας και των μεγάλων πάσης φύσεως δυσεπίλυτων αδιέξοδων που ταλανίζουν τις σύγχρονες κοινωνίες και τους πολίτες. Το σύνολο των Νεφελογραφιών- Νεφελομορφιών εκτέθηκε στο Μουσείον της Πόλεως των Αθηνών- Ίδρυμα Βούρου- Ευταξία το 2016-17 σε έκθεση αναδρομικού χαρακτήρα. (κείμενα: δρ. Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν, καθ. Στέλιος Λυδάκης, Ευαγγελία Νάκα). Ορισμένες από τις συνθέσεις αυτές εκτίθενται πλέον μόνιμα στη συλλογή της Σύγχρονης Πινακοθήκης Villa Ροδόπη στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Σε πρόσφατο κείμενο του ο καθ. Στέλιος Λυδάκης, ιστορικός τέχνης, αναφέρει για την ενότητα αυτή: Ο πολύπλευρος καλλιτέχνης Κώστας Ευαγγελάτος εμπνέεται από τον Ουρανό, όπως μας αποκαλύπτεται την ημέρα ή τη νύχτα, κάταστρος ή νεφελώδης, περισσότερο σαν αυτό τούτο το Αχανές, όπου η ανθρώπινη φαντασία πλάθει τον δικό της ιδιαίτερο κόσμο. Και είναι γεγονός, ότι ο Ουρανός επενεργούσε πάντοτε στον άνθρωπο ως αποκάλυψη της ίδιας της Υπόστασης του Υπέρτατου Όντος, ενώ το δέος που του διεγείρει, τον κάνει να ταυτίζει το Άπειρο με την Αιωνιότητα και την Αθανασία. Ο Emmanuel Kant τον αντιμετώπιζε ως το ύψιστο θαύμα, παράλληλα με τον Ηθικό Νόμο: «Ο Ουρανός από την μια μεριά και ο Ηθικός Νόμος μέσα μου αποτελούν το θαύμα αυτό καθαυτό». Κάποιοι καλλιτέχνες της Αναγέννησης και κυρίως ο Andrea Mantegna έβλεπε στις σιλουέτες των νεφών γίγαντες και ιππότες και κάθε λογής φανταστικά όντα. Ο Κώστας Ευαγγελάτος με διάφορες τεχνικές, που χρησιμοποιεί, οραματίζεται μορφές ανάλογες μ’ εκείνες, που αείποτε οι άνθρωποι ανακάλυπταν στον Ουρανό συσχετίζοντας τα σύνολα των άστρων με γνωστές τους μορφές. Τυπικό παράδειγμα ο ζωδιακός κύκλος και άλλα μεμονωμένα συγκροτήματα. Και σε όλες τις περιπτώσεις ο καλλιτέχνης συμπλέκει αυτά που του αποκαλύπτονται, με την προσωπική βίωση και μάλιστα με την ελευθερία εκείνη, που αποζητά και βρίσκει, εκεί που δεν υπάρχουν όρια και περιορισμοί. Απλά αξιοποιούνται οι αφορμές που προσφέρουν κάποια τονισμένα φωτεινά σημεία, για να μορφοποιηθεί ένα σχήμα, ένα πρόσωπο και η αφηρημένη εικόνα να αποκτήσει υπόσταση κατανοητή. Χρώμα και σχήματα, φωτεινά και σκοτεινά σημεία μετουσιώνονται θαρρείς σε νότες μιας υπερκόσμιας παρτιτούρας.

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ / ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ/ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ / ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2020-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΥΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ ΤΑ ΕΙΚΟΣΑΧΡΟΝΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ VILLA ΡΟΔΟΠΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Εγκαινιάστηκε με επιτυχία στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, η εικαστική έκθεση του ζωγράφου, λογοτέχνη, περφόρμερ, θεωρητικού τέχνης Κώστα Ευαγγελάτου με τίτλο "Προσφορά Τέχνης". Ένα πολυμορφικό Αφιέρωμα στη μνήμη της γιαγιάς του Χρυσομοίρας Κ. Ευαγγελάτου (1904-2000)- Είκοσι χρόνια απουσίας, στα πλαίσια των επετειακών εκδηλώσεων για τα 20 χρόνια θερινής λειτουργίας της Villa Ροδόπη. Στην έκθεση μεταξύ άλλων συνθέσεων του παρουσιάζονται 12 νέα και ανέκθετα έργα που φιλοτεχνήθηκαν στην Αθήνα την Άνοιξη του 2020 κατά την διάρκεια της καραντίνας για τον covid19 καθώς και πορτραίτα με αρχαικά στοιχεία, σύμβολα και ανθέμια που είχε φιλοτεχνήσει στο Παρίσι και εκτίθενται πρώτη φορά στην Κεφαλονιά. Σημαντική στο στήσιμο της έκθεσης η ευγενική συμβολή των Γάλλων επιμελητών και δωρητών της Πινακοθήκης Φιλίπ Ζαμέτ και Πασκάλ Βουαρέν. Η πολιτισμολόγος, αγιογράφος, εκπαιδευτικός Μαριλένα Φωκά αναφέρει σχετικά για τα εκθέματα: Πίνακες με ρόδα, οικεία πρόσωπα, τοπία, ερείπια, αναμνήσεις από ήχους, εικόνες, γεύσεις, συναισθήματα «αποτυπωμένα επί χάρτου», όλα μαζί συγκροτούν ένα νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν δοσμένα μέσα από την τεχνική της επιμελημένης σχεδίασης, την αλληγορική σημειωτική της εικαστικής λογοτεχνίας και της οργανικής τοποθέτησης των εκθεμάτων στο χώρο, έτσι που να αφηγούνται μοναδικά "το αξέχαστο παιδικό παραμύθι νόνας Χρυσομοίρας’’. Επίσης εκτίθενται ψηφιακά ντοκουμέντα, επιζωγραφισμένα αντικείμενα και ένα εικαστικό περιβάλλον δράσης στο ποιητικής, οικολογικής δράσης και διάστασης στο χώρο. Στην έκθεση παρά τις ευνόητες δυσκολίες εξαιτίας των απαραίτητων μέτρων προστασίας παραβρέθηκαν διακριτικά εκπρόσωποι της πολιτικής, καλλιτεχνικής, εκπαιδευτικής, συνδικαλιστικής και κοινωνικής ζωής καθώς και πολλοί νέοι. Τα εγκαίνια τίμησε με την παρουσία του ο Βουλευτής Κεφαλονιάς και Ιθάκης κ. Παναγής Καππάτος με μέλη της οικογένειας του. Υπό το φως της ολόγιομης σελήνης πραγματοποιήθηκε στη λίθινη Μωβ Σκηνή του κήπου η καθιερωμένη εκδήλωση "Πανσέληνος στον Κήπο". Αντιπροσωπεία της Χορωδίας και Μαντολινάτας Αργοστολίου με τον μαέστρο της Σπύρο Θεοτοκάτο ερμήνευσε θαυμάσια παραδοσιακές επτανησιακές καντάδες που ενθουσίασαν το κοινό. Ο Κώστας Ευαγγελάτος μετά την ευχαριστήρια ομιλία του προσέφερε στην ιστορική Χορωδία ένα χαρακτηριστικό έργο του. Το έργο που είχε αρχικά φιλοτεχνήσει έφηβος στο Αργοστόλι, κοσμεί το εξώφυλλο του επετειακού ημερολογίου μαζί με άλλα 12 ζωγραφικά έργα του, και κυκλοφόρησε με επιτυχία το 2020. Ακολούθησε η καθιερωμένη βεγγέρα στο δροσερό και κοσμημένο με γλυπτικές συνθέσεις κήπο που επιμελήθηκε ο καλλιτέχνης Ντάνυ Μαρτζώκας, με μουσική και συζητήσεις μέχρι αργά. Οι παρόντες γεύτηκαν τα φίνα εδέσματα του Stateri- Μάκη Μελισσαράτου, τα εκλεκτά παραδοσιακά γλυκίσματα της "Βοσκοπούλας"-Διονύσης Καππάτος, τα πιάτα με εδέσματα και γλυκά από φίλες, και την άφθονη σπιτική ρομπόλα του Νίκου Τσιμάρα! Και του Χρόνου! Με υγεία, προσοχή και αισιοδοξία για όλα! ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ ΜΕΣΟΛΩΡΑ 7 ΚΑΙ ΒΥΡΩΝΟΣ, ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ Διάρκεια έκθεσης μέχρι 7 Σεπτεμβρίου 2020. Ξεναγήσεις στην έκθεση και στη μόνιμη συλλογή τέχνης κάθε Τετάρτη και Σάββατο, ώρα 8.30 μ.μ. Απαραίτητη η συνεννόηση, τηλ: 2671028501.

ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ART-EST, "ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΕΧΝΗΣ", ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ, ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ 2020.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ ΣΤΟ POLISMAGAZINO.GR

https://www.polismagazino.gr/%CE%BA%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83-%CE%B5%CF%85%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%83-%CE%B7-%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B7-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CE%B8%CE%B1-%CE%B5/

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ ΣΤΟ POLISMAGAZINO.GR

Επιβιώνει η τέχνη σήμερα, στην παραπαίουσα κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα; Η τέχνη σε όλες τις εκφραστικές της μορφές και διαστάσεις είναι ανέκαθεν συνυφασμένη με την ανθρώπινη ζωή και τις ανάγκες του ανθρώπου. Βέβαια στην εποχή μας και ορίζω την εποχή αυτή με την ευρύτερη έννοια επικρατεί μια μεγάλη σύγχυση σχετικά με το τι είναι ή θεωρείται τέχνη και ποιές αξίες ή απαξίες την συνθέτουν και την απαρτίζουν. Όταν αμβλύνονται οι κοινωνικοί συνεκτικοί δεσμοί και οι οικονομικοί παράγοντες συρρικνώνονται οι καλλιτέχνες και η τέχνη γενικά δεν είναι σε ακμή και σε δημιουργική κορύφωση με σημαντικά έργα που σηματοδοτούν το παρόν αλλά και το μέλλον. Η τέχνη βέβαια πάντα θα επιβιώνει μέσα σε όποιες συνθήκες, ακόμη και τις πιό δυσμενείς, γιατί εκφράζει εν δυνάμει την εσωτερική ανθρώπινη κατάσταση, τόσο την προσωπική, όσο και την κοινωνική και συντελεί με την αισθητική της δύναμη στην πολιτιστική εξέλιξη.

Ποια λέξη σας εκφράζει ως καλλιτέχνη; θάλεγα η λέξη γνησιότητα γιατί ο μεγάλος εχθρός της τέχνης, τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά είναι το ψεύτικο. ΟΙ έννοιες του αληθινού και του ειλικρινούς είναι συναφείς με την γνησιότητα, αντίθετες με την αντιγραφή, την στείρα μίμηση και το κιτς. Η γνησιότητα  νομίζω καθορίζει τελικά και την αξία της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Αρκεί "το ταλέντο" ως εφόδιο για την επιτυχία ενός ζωγράφου; Αυτό που ονομάζεται ταλέντο, πράγματι είναι ένα έμφυτο χάρισμα και ικανότητα, είναι μεγάλο εφόδιο για την αρχή της καλλιτεχνικής έφεσης και της απόφασης κάποιου να ασχοληθεί ουσιαστικά με κάποια από τις καλές τέχνες. Όμως από την απόφαση του και μετά αρχίζει η αδιάκοπη διαδικασία σπουδής του αισθητικού αντικειμένου με πνεύμα αφοσίωσης και συνεχούς δουλειάς. Το ταλέντο με την εξάσκηση πολλαπλασιάζεται και με την μελέτη μπολιάζεται με άπειρες νέες ιδέες που συντελούν στην αξιόλογη καλλιτεχνική καρποφορία. Στην πολύχρονη θητεία μου στον εικαστικό και λογοτεχνικό χώρο συνάντησα αρκετά αξιοθαύμαστα ταλέντα. Ελάχιστοι όμως προικισμένοι άντεξαν  τις δοκιμές και τις δοκιμασίες που απαιτούνται και συνέχισαν με επιτυχία. Πολλοί έλαμψαν για λίγο σαν διάττοντες και μετά σταμάτησαν κουβαλώντας πολλά απωθημένα που δεν ευοδώθηκαν. Δυστυχώς οι παράγοντες της επιτυχίας είναι περίπλοκοι και κάποιες φορές απροσδόκητοι. Σημαντικό ταλέντο είναι επίσης να γνωρίζεις με επίγνωση των δυνατοτήτων και των συνθηκών που επικρατούν την εμβέλεια που διαθέτεις σαν καλλιτέχνης και να προσπαθείς πάντα για την βαθιά βελτίωση των επιδόσεων σου.

Τί σημαίνει για εσάς η λέξη επιτυχία; Επιτυχία για μένα από την εφηβική μου ηλικία που ξεκίνησα την καριέρα μου μέχρι σήμερα είναι να μπορώ και να τολμώ να εκφράζω ελεύθερα τις ιδέες και την αισθητική μου οπτική, χωρίς συμβιβασμούς και εκπτώσεις της εκφραστικής μου ποιότητας για εμπορικούς λόγους ή κοινωνικά ταμπού και η θέση μου αυτή να αναγνωρίζεται και να επιβραβεύεται από το κοινό και τους ειδικούς της τέχνης.

Συνδέονται ο πολιτισμός και ο τουρισμός; Από αρχαιοτάτων χρόνων ανθούσε το φαινόμενο αυτό, οι περιηγήσεις και οι περιηγητές το τεκμηριώνουν. Πάντοτε τα πολιτιστικά έργα, τα μνημεία, τα μουσεία, τα αρχιτεκτονήματα, οι μεγάλες εικαστικές εκθέσεις προξενούν το ενδιαφέρον πολλών τουριστών. Στις μέρες μας η τουριστική βιομηχανία πολλών κρατών βασίζεται στα διάσημα μνημεία τους αλλά και στη σύγχρονη καλλιτεχνική παραγωγή τους. Οι πρώτοι που ανέπτυξαν αυτή την σχέση πολιτισμού και τουρισμού στο έπακρον, αναδεικνύοντας καθε τι με πολιτιστικό ενδιαφέρον, θάλεγα ότι είναι οι Γάλλοι. Βέβαια ο πολιτισμός σε όλες του τις εκδοχές απαιτεί προσέγγιση με ανάλογη ευαισθησία. Η σύνδεση με τον τουρισμό δεν είναι παντού εύκολη και τα αποτελέσματα μπορεί να έχουν και αρνητικές προεκτάσεις. Το θέμα της πολιτιστικής πολιτικής όμως μπορεί να προσδιορίζει τα σημεία σύγκλισης και να τα στηρίζει θετικά, όπου είναι σίγουρα προσοδοφόρα.

Υπάρχει σήμερα αγοραστικό - επενδυτικό ενδιαφέρον στο χώρο της τέχνης; Αγοραστικό-επενδυτικό ενδιαφέρον σίγουρα υπάρχει αλλά με έργα που συνήθως διατίθενται σε τιμή ευκαιρίας. Στις μέρες μας εξαλείφθηκε η τάση των νεόπλουτων για επίδειξη ανωτερότητας με αγορές πανάκριβων έργων...Ανθεί όμως μια κρυφή τάση αγοραπωλησιών σε χαμηλές τιμές ακόμη και σπουδαίων έργων που πιθανόν αργότερα θα επαναπωληθούν ακριβά. Πάντως το αγοραστικό κοινό της μεσαίας τάξης έχει πάψει να ενδιαφέρεται για αγορές έργων τέχνης. Η οικονομική κρίση, η αστάθεια και η αβεβαιότητα με τα οικονομικά τεκμήρια έχουν παγώσει το ενδιαφέρον του και αρκείται κάποιες φορές στην απόκτηση πολλαπλών και μικρών έργων.

Μπορεί κάποιος ζωγράφος να επιβιώσει απο τις πωλήσεις των έργων του; Μέχρι την δεκαετία του 2000 αυτό ήταν εφικτό, τουλάχιστον για κάποιους καλλιτέχνες με σημαντική δουλειά και εκθεσιακή δραστηριότητα. Σήμερα αυτό είναι πολύ δύσκολο, για τους περισσότερους μάλιστα ανέφικτο. Ακόμη και οι δυνατότητες να διδάξουν τέχνη οι πτυχιούχοι ή να δουλέψουν σε παρεμφερείς τομείς είναι ελάχιστες. Ειδικά οι ζωγράφοι, οι χαράκτες και οι γλύπτες έχουν πάψει να έχουν παραγγελίες όπως παλιά. Μόνο κάποιοι που πρόσκεινται σε πολιτικές ή εταιρικές δυνάμεις έχουν ελπίδα να αγοραστεί κάποιο έργο τους για τις κρατικές συλλογές που κατα καιρούς εμπλουτίζονται με πανάκριβα διφορούμενης αισθητικής έργα.

Οι gallery προωθούν αξιόλογους ή εμπορικούς ζωγράφους; Οι γκαλερί, αναφέρομαι μόνο στις πραγματικές γκαλερί, όχι αυτές που μπορεί κάποιος να τις ενοικιάσει για να εκθέσει, διεθνώς προωθούν καλλιτέχνες που αρχικά συμφωνούν με τους όρους συνεργασίας που απαιτούν. Αφού συμφωνήσουν τότε αρχίζει ένας μεγάλος αγώνας και αγωνία για την προώθηση τους που πρέπει να είναι αποδοτική. Αλοίμονο εάν δεν είναι...Τότε οι όποιοι αξιόλογοι ή εγκαταλείπουν άδοξα ή δέχονται να κάνουν εμπορικά έργα για να σταθούν. Οι περισσότεροι αναπαράγουν για χρόνια τα ίδια και τα ίδια που τους έχουν καθιερώσει φοβούμενοι την εικαστική έρευνα και τις αλλαγές, που πιθανόν να μην είναι αρεστές στους συλλέκτες.

Υπάρχει "ξέπλυμα" χρήματος στην αγορά της τέχνης; Αν υπάρχει ιδανικός χώρος για ξέπλυμα χρήματος αυτός είναι στην αγορά τέχνης και ιδιαίτερα στα των δημοπρασιών έργων τέχνης. Σε διεθνές επίπεδο έχουν συμβεί πολλά από φορείς και ιδιώτες που επενδύουν φανερά ή κρυφά σε έργα τέχνης παράνομα τεράστια χρηματικά ποσά που συνήθως αποκτήθηκαν με ανήθικους τρόπους. Κάποια έχουν έρθει στο φως, ελάχιστα βέβαια...

Η εμπορική αξία ενός έργου είθισται να αυξάνεται.... μετά θάνατον του καλλιτέχνη. Μύθος ή πραγματικότητά; Αυτό είναι πολύ σχετικό με το όνομα του καλλιτέχνη, την αποδοχή που είχε εν ζωή, τις συλλογές που περιλαμβάνουν έργα του, τις κριτικές που έχει λάβει, τα βιβλία και τα έντυπα που τον αναφέρουν. Σε προηγούμενες εποχές η ανακάλυψη ενός σημαντικού καλλιτέχνη μετα θάνατον σίγουρα αύξανε τις τιμές των έργων του. Σήμερα όμως κανείς δεν ασχολείται με ανάλογες ανακαλύψεις και έχουμε δει και αρκετές περιπτώσεις που γνωστοί καλλιτέχνες με μεγάλες τιμές να μην έχουν μεταθανάτια έντονη ζήτηση.

Με ποιό σκεπτικό θα συμβουλεύατε έναν αγοραστή να αποκτήσει ένα πίνακα; Αναμφίβολα να τον αποκτήσει, αν ο πίνακας του προξενεί αισθητική συγκίνηση, δηλαδή αν αναγνωρίζει μέσα σε αυτόν κάτι οικείο. Όμως επιπλέον από αυτό παίζει ρόλο το όνομα του καλλιτέχνη, η βιωμένη καλλιτεχνική έκφραση, η αρμονία και η ομορφιά της σύνθεσης, ίσως και το νόημα της. Το τελευταίο που θα τον συμβούλευα είναι  να τον αγοράσει μόνο επειδή ο καλλιτέχνης που τον έφτιαξε πουλάει...Έχουμε δει και εξαμβλώματα να πωλούνται χάριν μιας εμπορικής υπογραφής.

Στην ευρύτερη αγορά κυκλοφορούν πολλά πλαστά έργα αναγνωρίσιμων ζωγράφων. Πως μπορεί ο αγοραστής να είναι σίγουρος για την αυθεντικότητα του έργου; Ο μόνος τρόπος να είναι σίγουρος για την αυθεντικότητα του έργου είναι να αγοράζει το έργο από τον ίδιο τον καλλιτέχνη ή από γκαλερί που εκθέτει τα έργα του εν ζωή. Αν ο καλλιτεχνης έχει πεθάνει το ιστορικό του έργου δίνει κάποια ικανά στοιχεία αυθεντικότητας αλλά οι κίνδυνοι υπάρχουν. Ακόμη και οι πιό εμπεριστατωμένες διαπιστώσεις και εκτιμήσεις μπορεί να σφάλλουν. Υπάρχουν αντιγραφείς πολλοί ικανοί και έχουμε παραδείγματα ζωγράφων που αν και μέτριοι στα δικά τους έργα είναι άριστοι στο να αντιγράφουν.

Δίνεται σήμερα η δυνατότητα σε νέους ζωγράφους να προβληθούν και να αναδείξουν το ταλέντο τους και τη δουλειά τους; Το προνόμιο της διαδικτυακής επικοινωνίας έχει βοηθήσει πολύ νέους ζωγράφους και καλλιτέχνες γενικότερα. Όμως η πληθώρα των εικόνων και των πληροφοριών δυσκολεύει την ουσιαστική προβολή και προώθηση τους. Σε κάθε εποχή όμως υπήρχαν ανάλογες δυσκολίες και εμπόδια.

Είστε ικανοποιημένος από την ευρύτερη κρατική προβολή των καλλιτεχνών μέσω των διαφόρων πολιτιστικών δράσεων; Γενικά δεν ήμουν ποτέ υπέρμαχος της κρατικής προβολής ή μάλλον του τρόπου που γινόταν και γίνεται αυτή η προβολή. Το κράτος όταν νομικά και φορολογικά αντιμετωπίζει τους καλλιτέχνες σαν εμπόρους και δεν αναγνωρίζει έμπρακτα και υποστηρικτικά ότι το έργο τέχνης είναι αρχικά και πρώτιστα πνευματικό αγαθό με όλα όσα αυτό συνεπάγεται δεν έχει καμμία αξιοπιστία η οποιαδήποτε προβολή από αυτό. Στις περισσότερες πολιτιστικές δράσεις που διοργανώνει, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια σε θεματικές εκθέσεις και φεστιβάλ, η ποιότητα τις περισσότερες φορές είναι κάτω του μετρίου.

Πολιτισμός και κορωνοϊός. Άλλο ένα «χτύπημα» για τον πολιτισμό ή μια «ευκαιρία» για πολιτιστική επικοινωνία μέσω του διαδικτύου; Η τωρινή πανδημία του covid19, άλλαξε πολλά που θεωρούσαμε σταθερά και δεδομένα. Αυτή η κατάσταση- ταρακούνημα έχει πάντα και θετικές πλευρές. Κύρια σε αυτή την κατάσταση αναφαίνονται θέματα κριτικής ατομικής και συλλογικής φύσης που η τέχνη συνήθως τρέφεται από αυτά με την τεχνική του επαναπροσδιορισμού. Η διέξοδος της διαδικτυακής επικοινωνίας που είχε ήδη με επιμέλεια προετοιμαστεί πρό ετών έφερε στο προσκήνιο και την τέχνη μέσω του διαδικτύου.  Γιατί όχι; Αν και η άμεση επαφή με το έργο τέχνης δεν αναπληρώνεται, στην περίσταση αρκεί  να μιλάμε και να βλέπουμε τέχνη. Το πρόβλημα είναι ότι αυξήθηκαν υπερβολικά οι εφφετζίδικες προχειρολογίες που θριάμβευσαν στις διάφορες πλατφόρμες.

Η «καραντίνα» ήταν η «αρχή» ενός «ελέγχου» της κοινωνίας, της οικονομίας και της καθημερινότητάς μας; Η καραντίνα σαν πρόβα τζενεράλε-γενική δοκιμή, είναι ένα ωραίο σενάριο που εξάπτει την φαντασία και συνεπώς και τα πεδία της τέχνης. Ο έλεγχος της κοινωνίας και της προσωπικής μας σφαίρας έχει παλιές ρίζες και φαίνεται είμαστε στην ανάπτυξη του κύριου κορμού και των παρακλάδων όλων των διεργασιών για μια καθολική υπακοή σε μηχανισμούς επιβολής της νέας χρηματιστηριακής τάξης. Όμως και στην καραντίνα η τέχνη άνθισε ποικιλότροπα, κριτικά και αντισυμβατικά. Ας μην ξεχνάμε η τέχνη δεν είναι μόνο αισθητική απόλαυση και ηδονή. Η Τέχνη είναι πάντα και όπλο αντίστασης, σύμφυτο με την ανθρώπινη τάση για ελεύθερη έκφραση.

Βιογραφικό:  Ο Κώστας Ευαγγελάτος γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Ασχολήθηκε συστηματικά με τη ζωγραφική και την ποίηση από μικρή ηλικία. Παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου σε ελεύθερα εργαστήρια στην Αθήνα, με τον ζωγράφο, κριτικό τέχνης Γιώργο Φωκά και τον ζωγράφο Γιώργο  Βογιατζή (1976-1979). Σπούδασε παράλληλα νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1981 στο Παρίσι διαμόρφωσε την "βιωματική" του έκφραση και θεμελίωσε τις αισθητικές του αρχές. Το 1983-1985 σπούδασε ζωγραφική και θεωρία της σύγχρονης τέχνης στο Μανχάταν (The New School  for Social Research), στις τάξεις του Allen David και της Pearl Ehrlich και παρακολούθησε μαθήματα λογοτεχνικής γραφής στο Παν/μιο S.U.N.Y. στην τάξη του Al. Poulin jr.

Το 1986 ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής της DADA ART GALLERY στην Αθήνα και το 1990 ίδρυσε την πρωτοποριακή ομάδα σύγχρονης τέχνης  ARΤ STUDIO  EST.

Έχει παρουσιάσει ενότητες έργων του σε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Νέα Υόρκη, Ρότσεστερ, Αρέτσο, Αβινιόν, Σαντιγί, Παρίσι, Γλασκόβη (Winterschool),  Άμστερνταμ, Λευκωσία, Λήντς καθώς και σε πολλές Ελληνικές πόλεις. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε διεθνείς διοργανώσεις λόγου και τέχνης. 

Έχουν εκδοθεί βιβλία και λευκώματα με αισθητικά δοκίμια, ποιήματά του, λιθογραφικά έργα, εικαστικά Ημερολόγια  (2008-2020) και έχει κοσμήσει  με σχέδια λογοτεχνικές και επιστημονικές εκδόσεις. 

Διατύπωσε τις θεωρητικές του απόψεις με διαλέξεις και ανακοινώσεις  συμμετέχοντας σε συμπόσια και συνέδρια.

Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών, της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, της Εραλδικής και Γενεαλογικής Εταιρείας Ελλάδος, του πολιτιστικού σωματείου Culture 4All και άλλων πολιτιστικών και εκπαιδευτικών συλλόγων. 

Ποιητικές εκδόσεις:

 · Ποιήματα 1973-1975. Αθήνα: Επτάλοφος Ε.Π.Ε. Αθήνα, 1975.

· Στα ίχνη της Αυγής. Αθήνα, 1976.

· Γραφήματα 1977. Αθήνα, 1978.

· Η τολμηρή επίλυση. Αθήνα, 1977.

·Το δωμάτιο. (έκδοση τέχνης) Αθήνα, 1980.

· Μυθογράφημα. (έκδοση τέχνης) Αθήνα, 1983.

· Η τετραλογία της υγρασίας. Αθήνα: Χάος και κουλτούρα, 1993.

· Η οθόνη των ονομάτων. Αθήνα: Απόπειρα, 1996.

· Η ροπή της μνήμης. Αθήνα: Απόπειρα, 1999.

· Αλέα προσομοίων. (συγκεντρωτική έκδοση). Αθήνα: Απόπειρα, 2002.

· In the small mirror. (forward Matthew Jennett). Athens: Apopeira, 2003.

· Η ελεγεία των Εκβατάνων. Αθήνα: Απόπειρα, 2006.

· Εγκάρσια Πτήση. (κριτική Ηλίας Τουμασάτος). Αθήνα: Απόπειρα, 2011.

· Chemins enchevêtrés. Athènes - Paris: Sylloges, 2011, 2012.

· Πολύσμιγος Αίνος. Αθήνα: Συλλογές, 2014. 

· Offrandes Seculaires. Athènes - Paris: Sylloges, 2015, 2017.

. Ερμητικές Λαμπίδες. Αθήνα: Άπαρσις, 2017. 

Δοκίμια:

· Ιδεογραφική σμίλη. Αθήνα: Συλλογές, 1997.

Αφήγημα:

Louis D’ est. Αργοστόλι: Αιγιαλός, 2016.

Λευκώματα με έργα του:

· Εξεικονίσεις / Figurations. Κείμενο: Νίκος Γ. Μοσχονάς. Αθήνα: Περίπλους, 2005.

· SCRIPTORIUM. Κείμενο: Χρύσανθος Α. Χρήστου. Αθήνα: Έκδοση  Κέντρο Τεχνών, Πάρκο Ελευθερίας- Π.Ο.Δ.Α., 2010.

· ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ / COSTAS EVANGELATOS ART-EST, Έργα και κριτικές, Θεσσαλονίκη: ΑRTLINE and GENNESIS, 2010, 2015.

Κριτικές εκδόσεις για το έργο του: Η αισθητική ενατένιση του Κώστα Ευαγγελάτου. Δοκίμιο εικαστικού ήθους. Κείμενο: ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ. Πρόλογος: Ιωάννα Καρατζαφέρη. Αθήνα: Συλλογές, 2001.

www.gisi.gr/evangelatos

ΙΟΥΛΙΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ

20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΕΧΝΗΣ!
ΕΝΑΡΞΗ ΕΠΕΤΕΙΑΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΙΟΥΛΙΟΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ VILLA ΡΟΔΟΠΗ
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ

Καλό και ευχάριστο μήνα!!


Από το Σάββατο 4 Ιουλίου 2020, ώρα 8.30 μ.μ. αρχίζει η θερινή εκθεσιακή περίοδος στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa Ροδόπη, Μεσολωρά 7 και Βύρωνος στο Αργοστόλι, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 2020.
Φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια πολιτιστικών γεγονότων και εκθέσεων στη Villa Ροδόπη, όμως οι επετειακές εκδηλώσεις που είχαν προγραμματιστεί θα είναι περιορισμένες εξαιτίας της πανδημίας.
Ο ζωγράφος, λογοτέχνης, περφόρμερ, θεωρητικός τέχνης Κώστας Ευαγγελάτος, θα ξεναγεί τους φιλότεχνους σε τμήμα της συλλογής έργων Ελλήνων και ξένων εικαστικών δημιουργών κάθε Τετάρτη και Σάββατο από τις 8.30 μ.μ.- 10 μ.μ.
Εκτίθενται έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, φωτογραφίας, ψηφιακές εικόνες και κατασκευές, τα οποία έχουν προσφέρει ευγενικά στη συλλογή καλλιτέχνες, συλλέκτες και φιλότεχνοι.


Απαραίτητη η προσυνεννόηση (τηλ: 2671028501, από 10 π.μ -12 μεσημέρι) και η οικειοθελής τήρηση των μέτρων στα πλαίσια της πρόληψης για τον covid19.


Η είσοδος ελεύθερη.

www.rodopicollection.blogspot.com

ΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ" ΚΑΙ " ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΠΡΙΛΗΣ ΤΟΥ 2020 μ.Χ." ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΤΕΧΝΩΣ, 2020