Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016

ΚΩΣΤΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ - 40 ΧΡΟΝΙΑ! ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1976.











40 ΧΡΟΝΙΑ! ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1976.

Στις 9 Φεβρουαρίου 2016 έγιναν τα εγκαίνια της μεγάλης ατομικής μου έκθεσης ζωγραφικής στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, με τίτλο "Αισθητικές και θεωρητικές καταθέσεις" που ολοκληρώθηκε πρόσφατα.
Ανέτρεξα στις υπό έκδοση "Αυτοβιογραφικές σημειώσεις" μου και διαπίστωσα ότι ακριβώς 40 χρόνια πριν στην Αθήνα της μεταπολίτευσης παρουσίαζα για πρώτη φορά τα ζωγραφικά και τα ποιητικά μου έργα, σε μια έκθεση που καθόρισε σημαντικά την εξέλιξη, τις επιλογές και τις προοπτικές μου.
Η πρώτη μου ατομική  έκθεση στην Αθήνα εγκαινιάστηκε στις 11 Φεβρ. 1976, με παράλληλη παρουσίαση της επανέκδοσης της ποιητικής μου συλλογής "Ποιήματα 1973-75" με την προσθήκη της νέας ενότητας "Στα Ίχνη της Αυγής".
Ήμουν νεοφερμένος από την Κεφαλονιά στην Αθήνα, πρωτοετής στη Νομική Σχολή, σπουδαστής στο εργαστήριο του ζωγράφου Γ.Βογιατζή και μαθητής του Γιώργου Φωκά, ζωγράφου και τεχνοκρίτη. Διέμενα στη Φοιτητική Εστία του Ε.Μ.Π και είχα μεταφέρει εκεί όλα σχεδόν τα έργα μου από τις τρεις πρώτες εκθέσεις μου, μαθητής ακόμη στο Οικονομικό Γυμνάσιο Αργοστολίου. (Δύο εκθέσεις είχαν γίνει στην αίθουσα του Δημαρχείου Αργοστολίου-1973-74 και μια στο Μορφωτικό Κέντρο Ιθάκης), ενώ ζωγράφιζα και επισκεπτόμουν εκθέσεις και μουσεία καθημερινά.
Βέβαια είχα στο ενεργητικό τις επιτυχίες των εκθέσεων, που είχαν ακουστεί και πέραν του νησιού καθώς και την κυκλοφορία της πρώτης συλλογής ποιημάτων μου από έγκυρο εκδοτικό οίκο, η οποία είχε λάβει επαινετικές κριτικές από ειδικούς και κοινό. Είχα επίσης γνωρίσει από κοντά τον μεγάλο ποιητή και στοχαστή Οδυσσέα Ελύτη, έχοντας ζωγραφίσει την "Μαρίνα των Βράχων" και την αξιοθαύμαστη Ιωάννα Κων.Τσάτσου, αδελφή του Σεφέρη, όμως γνώριζα πολύ καλά ότι η ατομική έκθεση στην Αθήνα, ειδικά τότε που τα κριτήρια ήταν μόνο αυστηρά, θάταν μεγάλο ρίσκο για το όνομα που είχα αρχίσει να διαμορφώνω θετικά. Η δυνατότητα μου δόθηκε στο Κέντρο Επιστημονικών Ομιλιών, μετέπειτα Κ.Ε.Ο. Αθηνών, στο επιβλητικό παλαιό κτίριο της οδού  Μιχαήλ Βόδα, τότε που η περιοχή άκμαζε καλλιτεχνικά και πνευματικά. Επιστράτευσα κυριολεκτικά όσες δυνάμεις είχα για την προετοιμασία και ακολούθησα τη λογική στησίματος των ζωγραφιών μου κατά ενότητες. Συμβολικά σχέδια, Ερειπιογραφίες, Συνθέσεις. Η ποιητική συλλογή μου, επίσης άψογα εκτυπωμένη, με πρόλογο του συγγραφέα Κώστα Κριτσίνη, Νομάρχη Κεφαλονιάς, απάρτιζαν ένα ενδιαφέρον σύνολο, που σε συνδυασμό με τη νεαρή μου ηλικία, ευελπιστούσα να συγκινήσει τους καλλιτέχνες, λογοτέχνες, συμφοιτητές, δασκάλους, Κεφαλονίτες της Αθήνας που την ανέμεναν.
 Όλα πήγαιναν καλά, η μάνα μου και η γιαγιά μου είχαν έρθει από το Αργοστόλι καθώς και άλλοι συγγενείς και φίλοι για τα εγκαίνια, ενώ ήδη είχαν κάνει θετική εντύπωση στο ευρύτερο κοινό οι προσκλήσεις. Την παραμονή των εγκαινίων όμως από τη μεγάλη αγωνία μου γέμισα κόκκινα σημάδια σε όλο το σώμα... Δεν είπα σε κανένα τίποτα γιατί αν το μάθαινε ειδικά ο πατέρας μου που ήταν ενάντιος μέχρι τότε στην καλλιτεχνική μου πορεία θα αντιμετώπιζα πολλά...Λίγο πριν την ώρα των εγκαινίων άρχισε και να βρέχει...!
Εν τούτοις τα εγκαίνια ήταν ένας μικρός θρίαμβος με την παρουσία δεκάδων φιλοτέχνων. Ανάμεσα τους ο πρόεδρος του Κ.Ε.Ο. δρ. κοινωνιολογίας Δημήτρης Γκούτας που με προλόγισε, ο άξιος δάσκαλος μου Γιώργος Φωκάς, ο γλύπτης Διονύσης Γερολυμάτος, ο γνωστός  ηθοποιός Γιάννης Ευαγγελίδης, οι δρ. Μιχάλης Ρούσσος, Σεβαστιανός Φρέρης και Μάριος Ψάλτης, ο εραλδιστής, δρ. Ιωάννης Τυπάλδος-Λασκαράτος, ο δάσκαλος μου στο β' Δημοτικό, Διονύσιος Τραυλός με την οικογένεια του, ο ταξίαρχος, συγγραφέας και καλλιτέχνης Έκτωρ Γρόλλιος με την κόρη του σχεδιάστρια Κατερίνα Γρόλλιου, ο Δομένικος, γιος του Μάρκου Βαμβακάρη, ο Γιάννης Μεσολωράς, ο Σπύρος Λειβαδάς και πολλοί άλλοι που με συγκίνηση ξαναδιάβασα τα σχόλια και τις κρίσεις τους στο τετράδιο  εντυπώσεων που έχω στο αρχείο μου μαζί με τις επιστολές που έλαβα.
Στις 22 Φεβρουαρίου 1976 ολοκληρώθηκε η πρώτη μου έκθεση στην Αθήνα και πλέον συνειδητοποίησα, ενώ τα κόκκινα ψυχοσωματικά σημάδια στο σώμα μου είχαν εξαφανιστεί, ότι άρχιζε για μένα η πραγματική επαγγελματική καριέρα.
Αμέσως μετά την επιτυχία της έκθεσης έλαβα μέρος σε πολλές ομαδικές σε γκαλερί και έδωσα την πρώτη μου θεωρητική διάλεξη σε φοιτητικό σύλλογο με θέμα: "Από τον Ρομαντισμό στον Σοσιαλιστικό ρεαλισμό", που δημοσιεύτηκε μαζί με άλλα κείμενα μου σε συνέχειες, στο περιοδικό "Πνευματική Επτάνησος" της αείμνηστης Μαρίας Λαδά-Λασκαράτου.
Μετά 40 χρόνια ακριβώς, ένα μεγάλο ευχαριστώ στους παρόντες και στους "απόντες" που όπως είχε γράψει ο αείμνηστος δρ. Γεράσιμος Πεντόγαλος "φύσηξαν τα φτερά μου", και με τη διαρκή τους υποστήριξη και εμψύχωση, με βοήθησαν να χτίσω, με την αδιάκοπη αισθητική μου έρευνα, τις δράσεις και τα έργα της νιότης μου, το υπόβαθρο πραγματοποίησης μετά από επτά χρόνια της ποθητής υποτροφίας για εικαστικές σπουδές στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης!

Εγκάρδια.
Κώστας Ευαγγελάτος.

www.gisi.gr/evangelatos

Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2016

ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ














ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΕΚΘΕΣΗ  ΚΑΙ ΤΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ

Με καλλιτεχνική επιτυχία και πολύ μεγάλη προσέλευση κοινού ολοκληρώθηκε στη ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ, η αναδρομικού χαρακτήρα έκθεση ζωγραφικής του Κώστα Ευαγγελάτου, με τίτλο: ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ, καθώς και τα καθημερινά δρώμενα λόγου και τέχνης που την πλαισίωναν επιμορφωτικά και ψυχαγωγικά. 
Οι φιλότεχνοι μέσα από 84 έργα του καλλιτέχνη είδαν τις εικαστικές, ιδεογραφικές και ανθρωποκεντρικές αναζητήσεις, προθέσεις και επιτεύξεις του και διαπίστωσαν την πολυεπίπεδη διεθνή πορεία του.
Παράλληλα ο Κώστας Ευαγγελάτος, ως θεωρητικός τέχνης, έδωσε διαλέξεις για θέματα σύγχρονης τέχνης, με βάση κείμενα του που έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικούς συλλογικούς τόμους. Η θεματογραφία των διαλέξεων ήταν:
«Δομικές και λειτουργικές θέσεις και αντιφάσεις της σύγχρονης εικαστικής δράσης και επικοινωνίας. Η Ταχυδρομική τέχνη ( mail-art)», «Διαδραστικά καλλιτεχνικά έργα σε δημόσιους χώρους. Παράμετροι επιρροών και κινδύνων», «Η Τέχνη και ο καλλιτέχνης στην εποχή μας», «Η εικαστική Αναγωγή στο Σύμβολο», «Εισαγωγή στο είδος των ζωντανών εικαστικών έργων Performance».
Ιδιαίτερα σημαντικά ήταν και τα δρώμενα τέχνης που ακολούθησαν τις διαλέξεις με γνωστούς καλλιτέχνες συνεργάτες του.



Ο Μάριος Καζάς, πιανίστας, συνθέτης ερμήνευσε υποβλητικά και επιδέξια στο πιάνο έργα Μπάχ και μουσικές συνθέσεις του εμπνευσμένες από την ποίηση του Κ.Ευαγγελάτου.

Η Ιωάννα Σκληρού, μουσικός, πρώτη γυναίκα κορνίστα, ερμήνευσε υπέροχα και σπάνια έργα για κόρνο των Τσαικόφσκυ και Ουίλλιαμς.


Η Μάρθα Παπαδοπούλου, Φιλόλογος, ηθοποιός, λογοτέχνις απήγγειλε με την μοναδική ορθοφωνία της και  εκφραστική εσωτερικότητα τα ποιήματα «Τουτέστιν», και «Εγκάρσια Πτήση», του Κ.Ευαγγελάτου.


Ο Νίκος Γαρμπής- Nicofilimon, συνθέτης, designer  παρουσίασε για πρώτη φορά μια σύνθεση του για πιάνο βασισμένη σε παραλλαγές των γνωστών μελοποιήσεων του ποιημάτων Κ.Ευαγγελάτου ( Αίνος, Ροπές Ψυχών, Ideopiano ), σε συνδυασμό με εκκεντρικό αυτοσχεδιασμό που απογείωσε τις αισθήσεις. Στη συνέχεια η Αγγελική Κοκκολιάδη-Γαρμπή, με την μουσική συνοδεία του Nicofilimon διάβασε στη Γαλλική γλώσσα το εφηβικό ποίημα "Promesse-Υπόσχεση" από τη συλλογή "Offrandes Seculaires- Κοσμικές Σπονδές" και χειροκροτήθηκαν θερμά.
Οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με την παρουσίαση του μουσικοποιητικού, χοροδράματος «Chair’s Tragedy», από το Χοροθέατρο «Λυδία Λίθος» της Φένιας Αποστόλου.
Η σκηνοθέτις, χορογράφος και ηθοποιός Φένια Αποστόλου ερμήνευσε 2 επιγραφικά ποιήματα του Κ.Ευαγγελάτου για την Μαρία Κάλλας, ενσωματωμένα στη χορογραφία της και η χορεύτρια Σίλια Καρφοπούλου εντυπωσίασε με την εκφραστική, πλαστική και ακριβή εκφραστική της κίνηση στο πολύπλοκο ψυχογραφικό έργο, που αναφέρεται στην απόγνωση από την ερωτική απώλεια... με τους ήχους της άριας casta diva του Μπελίνι! Το έργο έχει παρουσιαστεί σε πολλά Φεστιβάλ σε Ευρωπαικές πόλεις με επιτυχία. Πάντως η τωρινή του παρουσίαση ήταν εξαιρετική και εναρμονίστηκε ιδανικά με τον νεοκλασικό εκθεσιακό χώρο της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά!

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016

ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ











ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Η ΜΕΓΑΛΗ  ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΣΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΠΕΙΡΑΙΑ

Με την αθρόα προσέλευση εκπροσώπων του καλλιτεχνικής, λογοτεχνικής, επιστημονικής και κοινωνικής ζωής καθώς και πολλών φιλότεχνων εγκαινιάστηκε η μεγάλη έκθεση του Κώστα Ευαγγελάτου, με τίτλο: Αισθητικές και θεωρητικές Καταθέσεις. 
Την εντυπωσιακή έκθεση εγκαινίασε με ομιλία της η κ. Ειρήνη Στ. Νταιφά, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Πειραιά, η οποία αναφέρθηκε τιμητικά  στην προσωπικότητα και το έργο του πρωτοπόρου εικαστικού, καλωσορίζοντας αυτόν και τα έργα του στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά. Τους πολλούς παραυρισκόμενους χαιρέτησε επίσης ο  Διευθυντής της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά κ. Μιχάλης Τσεκούρας- Στάμου, τονίζοντας τον θεμελιώδη  ρόλο της καλλιτεχνικής επιμόρφωσης και επικοινωνίας μέσα από ποιοτικά δημιουργήματα τέχνης. 
Οι γνωστοί  Ιστορικοί Τέχνης και επιμελητές εκθέσεων Μαράη Γεωργούση, με τίτλο: "Αιθέριες Μορφές" και Λεόντιος Πετμεζάς, με τίτλο: "Η Αισθητική Ενατένιση του Κώστα Ευαγγελάτου", προσέγγισαν αισθητικά και ανέλυσαν με εύληπτο και διεισδυτικό τρόπο τα έργα και τις καινοτόμες εικαστικές δημιουργίες του. 
Στη συνέχεια οι υποστηρικτές της έκθεσης ανέπτυξαν τις απόψεις τους για τον διακεκριμένο εικαστικό και θεωρητικό τέχνης. Επίσης η
πρόεδρος των Φίλων  του Δημοτικού θεάτρου Πειραιά κ. Ελένη Μελέτη, μίλησε επαινόντας τον καλλιτέχνη και την διεθνή δράση του.
Ο  Κώστας Ευαγγελάτος ιδιαίτερα συγκινημένος ευχαρίστησε  για την υποστήριξη  τους, τον Όμιλο για την UNESCO  Πειραιώς και Νήσων και την Ένωση Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών  Ηλιούπολης «Το Εργαστήρι», τον ανθοδέτη Κώστα Ιωαννίδη και την Κεφαλονίτικη "Βοσκοπούλα" για τις παραδοσιακές μάντολες.
Η λαμπερή  βραδιά των σημαντικών εγκαινίων ολοκληρώθηκε με  ξενάγηση  στις επτά αίθουσες της Δημοτικής Πινακοθήκης Πειραιά, με τα 84 ζωγραφικά έργα του Κώστα Ευαγγελάτου, χαρακτηριστικά των πολύχρονων αισθητικών του ερευνών, προτάσεων και καταθέσεων.

Η έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά, Φίλωνος 29, Πειραιάς- (παλαιό ταχυδρομείο), θα διαρκέσει μέχρι 14 Φεβρ. 2016.

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΡ. ΣΟΦΙΑΣ ΜΩΡΑΙΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2016 ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ





Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΤΟΥ  2016
                                                                                    
                                                  Σοφία Μωραΐτη, Δρ Φιλοσοφίας

«Είδες και άκουσες και είπες / απόψεις περί Ποίησης και Τέχνης…» 
                                                                                                            K.E.

Όταν ο Κώστας Ευαγγελάτος με τίμησε χαρίζοντάς μου «Το Ημερολόγιο του 2016» που είχε ετοιμάσει και όταν αργότερα μου ζήτησε να το παρουσιάσω σκέφθηκα ότι ένας καλλιτέχνης δημιουργεί απεικονίζοντας την πραγματικότητα με τη βοήθεια των αισθήσεων. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η τέχνη, η ζωγραφική εν προκειμένω, είναι «μίμηση οπτικών εμφανίσεων με τη βοήθεια του χρώματος και του σχεδίου». Πηγάζει από τη σοφία και την παραγωγική ικανότητα του ανθρώπου. Η ποίηση, σύμφωνα πάντα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο, είναι και αυτή δημιουργία με βάση τη φυσική διαδικασία αναπαράστασης της πραγματικότητας, την οποία καθένας μπορεί να καταλάβει και με την οποία μπορεί να ταυτιστεί. Μιμείται ψυχικές ιδιότητες, παθήματα και ενέργειες ανθρώπων.
            Η περίπτωση του Κώστα Ευαγγελάτου είναι η έκφραση και των δύο αυτών τεχνών : της ζωγραφικής και της ποίησης, τις οποίες εκπροσωπεί επάξια. Είναι δύσκολο να μιλήσουμε για τη ζωγραφική του παραμερίζοντας την ποίησή του, είναι δύσκολο κοιτάζοντας έναν πίνακά του να μη σκεφθούμε ποιο είναι το ποίημα στο οποίο παραπέμπει, για τον λόγο αυτό ανατρέχουμε στους στίχους του. Το ίδιο ισχύει και για το ημερολόγιό του που έχει τον τίτλο «Αμμογραφίες». Το εξώφυλλό του έχει το μπλε της θάλασσας, τον έλικα και δύο μικρότερες φωτογραφίες αριστερά και δεξιά: η μία τη βίλλα Ροδόπη και η άλλη ρόδια. Κάθε μήνας  απεικονίζει  μια ήρεμη γυναικεία ή ανδρική μορφή ή ένα γεωμετρικό σχήμα : έλικας, κύκλος, παραλληλόγραμμο όλα χαραγμένα επάνω στην άμμο από τον ζωγράφο. Επτά συνολικά μορφές, γνωστές από τους πίνακές του, κοσμούν τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο, Μάιο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο μορφές που θα μπορούσαν να απεικονίζουν τον Απόλλωνα, τον Ορφέα και την Ευρυδίκη, ή ένα σύγχρονο πρόσωπο ενός καθημερινού ήρωα. Μορφές που ενώνουν το παλαιό με το νέο, που δηλώνουν τη συνέχεια, που αποπνέουν μουσική και ποίηση.  Σε ένα ποίημά του ο Κ.Ε. γράφει : «Δεήθηκες εκ γενετής / για τη συνάντησή μας / στους άφθαρτους αρχάγγελους της σκέψης / στο πνεύμα της αφής και της αγάπης / τους ζήτησες τη διδαχή-εμφύτευμα ζωής.
Η γυναικεία μορφή του Αυγούστου έχει όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την ατμόσφαιρα του ναού, είναι  μια γυναικεία απεικόνιση μέσα σε κύκλους, ημικύκλια, ακτίνες και ευθείες. Όλο το σχήμα ανατρέχει στη μορφή της Αθηνάς ενός αρχαίου ναού, θυμίζει όμως και χριστιανικό ναό, εάν θελήσουμε να ανατρέξουμε στη σημαντική εορτή της χριστιανοσύνης τον μήνα αυτό. Είναι χαρακτηριστικοί οι στίχοι του : «Ο νους-ναός και νάμα / γεννάει δίκτυο ανατροπής / κεντρίζει με τη γλώσσα της αλήθειας / και θάβει τα ευρήματα της γνώσης».  
Η σκιά του ίδιου του δημιουργού την ώρα της δημιουργίας του εμφανίζεται τους μήνες Ιούνιο και Νοέμβριο, με το χαρακτηριστικό φτερό με το οποίο χάραξε τους αμμο-πίνακές του. Είναι εκεί ο ενδιάμεσος που μας μυεί στην τέχνη του. Παραθέτω : «Σμίλη φασμάτων / στην ακμή του νου / ανάγλυφα σμιλεύει / συνευρέσεις με την Τέχνη».
 Απομένουν δύο μήνες: ο Ιούλιος και ο Δεκέμβριος. Τον Ιούλιο μια άλλη ανδρική σκιά – ίδια  αυτή του εξωφύλλου προσπαθεί και καταφέρνει με τα χέρια υψωμένα να κρατήσει τον έλικα –σχήμα αγαπητό στον Κ.Ε-  που είναι μεταλλαγή ιωνικού κυονόκρανου. Γράφει :  «Στο δύσβατο κενό του χρόνου / ταυτίζεται η μυστική γραφή / κάθε παράλληλης αλήθειας». Συναντούμε συχνά το σχήμα του έλικα στη ζωγραφική του, αρχαίο σύμβολο ιστορίας, πολιτισμού και σοφίας. Είναι ο κύκλος της ζωής και της γνώσης, ο στρόβιλος του πάθους, ο χρόνος.  Ο τελευταίος μήνας του χρόνου ο Δεκέμβριος έχει ένα σχέδιο εμπνευσμένο από επτανησιακό υπέρθυρο και κάτω από αυτό ρόδια – κόκκινα ρόδια σύμβολο της ευτυχίας, καρπό της αιωνιότητας, της αφθονίας, της γονιμότητας, της καλοτυχίας, του πλούτου, του έρωτα, αλλά και των νεκρών ή του θανάτου.
            Οι αμμογραφίες προϋποθέτουν αμμουδιά και θάλασσα. Πού αλλού, αν όχι στην Κεφαλονιά, το νησί καταγωγής του δημιουργού. Το νησί της βίλλας Ροδόπη, όπου κάθε καλοκαίρι διοργανώνει σημαντικές καλλιτεχνικές και ποιητικές εκδηλώσεις. Ο Ελύτης έλεγε ότι «η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι ο ουρανός. Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό. Εγώ, γράφει ο Ελύτης, τον έχω δει από καταμεσής της θάλασσας.». Ο Κώστας Ευαγγελάτος  ατενίζει τη θάλασσα του νησιού του από την παραλία του και κάτω από τον ουρανό του εμπνέεται και δημιουργεί, δημιουργεί ζωγραφική και ποίηση στην αμμουδιά και προσλαμβάνει τα μηνύματα από το μπλε της θάλασσας και το θαλασσί του ουρανού . Γράφει για το νησί της έμπνευσής του τον Ύμνο στην Κεφαλονιά :
Σε αισθάνομαι για φάρο στην ακτή της αλλαγής…/ Σε θαυμάζω που υφαίνεις  ρηξικέλευθες μορφές…/  Χαίρε σμαραγδί  λιμάνι  αποδήμων φυλαχτό / Χαίρε πέτρωμα σελήνης με ασήμι στο βυθό / Ταξιδεύεις και φωτίζεις τα θολόπλευστα στενά / μες’ του «είναι» το μεδούλι λατρευτή Κεφαλονιά!
            Άμμος, θάλασσα, νησί. Σχέδια επάνω στην άμμο που χαλάει η ήρεμη ή η φουρτουνιασμένη θάλασσα. Κάθε σελίδα του Ημερολογίου παραπέμπει σε ποίηση ελληνική και παγκόσμια : στο Les feuilles mortes του Jacques Prévert : « Et la mer efface sur le sable / les pas des amants désunis » Η θάλασσα σβήνει επάνω στην άμμο / τα βήματα των χωρισμένων εραστών, ή στον Άρη Αλεξάνδρου: «Κοίτα που η θάλασσα ανακατεύει συνεχώς ουρανό και φύκια πασχίζοντας να βρει το σωστό της χρώμα» για να αναφέρω δύο τυχαίες επιλογές.
Οι μορφές, γυναικείες και ανδρικές, του ημερολογίου είναι, για να θυμηθούμε πάλι την ποίηση του Κ.Ε,  «Άφαντα πρόσωπα ληφθέντων ονομάτων / άγνωστες γλώσσες και σφοδρές επιθυμίες /λαθρεπιβάτες στο ταξίδι του ονείρου / βαραίνουν την αυλαία του απείρου / που ανελέητα φωτίζεται και σβήνει».  Η ανθρώπινη μορφή παρούσα κάθε μήνα του Ημερολογίου αναπόσπαστο μέρος της φύσης και της ζωής. Στο Ημερολόγιο του Κ.Ε. δεν διέκρινα τη ρήξη, τη διάσπαση. Υπάρχει αντίθετα, η συμπόρευση, η ηρεμία, η πορεία της γνώσης, η δημιουργία, η αναζήτηση της λέξης που δεν είναι παρούσα, αλλά την εννοείς, η αναζήτηση του  συγκεκριμένου στίχου της ποίησής του που σου θυμίζει το σχέδιό του. Είναι το συναίσθημα που έχει βρει τη σκέψη του και αυτή με τη σειρά της έχει βρει τις λέξεις. Κάτι αντίστοιχο θα μπορούσαμε να πούμε και για τη ζωγραφική : είναι το συναίσθημα που έχει βρει τη μορφή και το σχήμα του, την απεικόνισή του. Γράφει πάλι ο Κ.Ε. : «Αυστηρή μούσα / αλιεύει ναρκίσσους / απολιθώνει όνειρα / συνθέτει σήματα φωτός» και αλλού «Σμίλη φασμάτων / στην ακμή του νου / ανάγλυφα σμιλεύει / συνευρέσεις με την Τέχνη». Πρόσωπα, κύκλοι, καμπύλες, ευθείες και παραλληλόγραμμα, σκιές, ο κύκλος ζωής και ο χρόνος.
Ο χρόνος της στιγμής και ο χρόνος του μέλλοντος : Γράφει ο Κ.Ε. : «Προσμένεις ακόμη κάτι ατόφιο / πολύτιμο σαν μέλλον που επανέρχεται». Η στιγμή παίρνει ιδιαίτερο βάθος και λάμψη γιατί συνδέεται με το μέλλον. Ο χρόνος ανασταίνεται με τον έρωτα, πλάθει και ομορφαίνει με τη νιότη και τη γλυκύτητα της ωριμότητας. Χρόνος ευθύς, ελικοειδής, κυκλικός σαν αύρα που υφαίνει τη ζωή του ανθρώπου. Παραθέτω : «Στην αλίκτυπη οπή της οικουμένης / ώριμη ήβη λούζεται στα σπλάχνα / ήχων, χρωμάτων και νεκρών».
Το παρόν είναι ο τόπος όπου συναντώνται το παρελθόν και το μέλλον και γεμίζει η στιγμή με όλους τους χρόνους της διάρκειας σχηματίζοντας μιαν αιωνιότητα. Αυτός ο χρόνος, ο χωρισμένος σε ημέρες, εβδομάδες και μήνες είναι ο χρόνος του Ημερολογίου του Κώστα Ευαγγελάτου. Ας ευχηθούμε οι στιγμές, οι ημέρες, οι εβδομάδες και οι μήνες του κάθε χρόνου του να αποκτήσουν πληρότητα και να αγγίξουν την αιωνιότητα !

Σοφία Μωραΐτη, Δρ Φιλοσοφίας

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΝΝΙΤΑΣ ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2016 ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ  2016



                        
                                           “Αμμογραφίες”- “Sandgraphics”


Η Έκδοση του Εικαστικού Συλλεκτικού Ημερολογίου 2016, με τίτλο “Αμμογραφίες”, “Sandgraphics” από τον εικαστικό καλλιτέχνη Κώστα Ευαγγελάτο αποτελεί το καλωσόρισμα για την νέα χρονιά, μια προσφιλή εικαστική διαδικασία που ο καλλιτέχνης διατηρεί και συνεχίζει  για εννέα χρόνια.

Το Ημερολόγιο παρουσιάζεται σε σχήμα των 20χ20 εκ, με 14 έγχρωμες σελίδες, που κοσμούν φωτογραφίες ζωγραφικών συνθέσεων του καλλιτέχνη, χαραγμένες στην άμμο με φτερό γλάρου στις παραλίες της Κεφαλλονιάς. Το φόντο είναι το ίδιο το φυσικό τοπίο αλλά και ζωγραφικές χρωματικές επιφάνειες.

Η σύλληψη των εικόνων μέσα από το φωτογραφικό φακό του ίδιου αλλά και του συνεργάτη του καλλιτέχνη Ramadan Margjoka αναπαράγει την αυθόρμητη χαρακτική ομορφιά των μορφών και των μοτίβων τους, σε χρονική οπτική και αισθητική διάρκεια.

Τα έργα που έχουν χαραχθεί πρόκειται για πορτραίτα φυσικών προσώπων, γυναικεία και αντρικά, φανταστικά και υπαρκτά.
Πρόσωπα σε μετωπική και πλάγια απόδοση, με ρεαλιστικά χαρακτηριστικά, πρόσωπα ενεστώτα, ανθρώπων της ζωής μας που χάθηκαν σε μια στιγμή, στο πέρασμα του χρόνου όπως το κύμα θα τα σβήσει και θα τα συμπαρασύρει μαζί του στο βυθό της θάλασσας, αφημένα στη λήθη.
Πρόσωπα που έχουν χαραχθεί για να καλύπτουν ολόκληρη την επιφάνεια της παραλίας και αγκαλιάζονται στοργικά από το κάλλος του φυσικού τοπίου, της φιλόξενης Κεφαλλονίτικης γης.

Συχνά διακοσμούνται από σύμβολα, σπείρες, ανθέμια, εμπνευσμένα αρχιτεκτονικά μοτίβα της τοπικής  παραδοσιακής Επτανησιακής τεχνοτροπίας, αλλά και γεωμετρικές συνθέσεις μόνες ή σε αρμονία συμμετρική με τη σκιά του σώματος και σε συμβολική διάταξη μεταξύ τους.

Πρόκειται για δημιουργίες που αναφαίνονται και ζουν διαδραστικά και στιγμιαία μέχρι να τα σβήσει το κύμα.


Τα σχέδια του καλλιτέχνη αναγνωρίσιμα από την έντονη σχεδιαστική τους δύναμη και την πυκνή γραφή, με σύμβολα ιδεογραφικά και στοιχεία που διαχρονικά χρησιμοποιεί και στη ζωγραφική του διατηρούν την ισορροπία, την ταυτότητα των πορτραίτων, τη λεπτότητα των γεωμετρικών γραμμών και το μέτρο της σύνθεσης στις φόρμες. Τα κρυφά μοτίβα που αναδεικνύονται μέσα από την παρατήρηση και την αναγωγή της φαντασίας σε πρόσωπα γνωστά  και άλλοτε υπερρεαλιστικά, που κυριεύουν την ψυχή σου, διαθέτουν περιγραφικά στοιχεία αξιοθαύμαστης ακρίβειας.
Έντονη, σύνθετη γραφή και ταυτόχρονα λιτή και συνεπής, φίνα και επεξεργασμένη εμπλέκεται σε μινιμαλιστικές  μορφές και φόρμες παραστατικές.

Το σχέδιο αποδίδεται  με το φτερό γλάρου, χαράσσεται αρμονικά και ενιαία στην άμμο της παραλίας,  που γίνεται ο καμβάς, η επιφάνεια εργασίας για τον καλλιτέχνη.
Το χάραγμα αφήνει ίχνη. Η άμμος ξεσηκώνεται δημιουργώντας ένα φυσικό πλαίσιο στην εγχάρακτη γραμμή.
Το παιχνίδισμα φωτός-σκιάς βρίσκεται σε μελετημένο αυτοσχεδιασμό και
αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον  αφού διαφοροποιείται σε κάθε χρονική στιγμή.

Ο εκάστοτε μήνας αποτελεί ένα σύμβολο εικόνας και προσδιορίζεται από  διαφορετικά μηνύματα.
Αισιόδοξα, κοιτάζει ευθέως το θεατή, ο Ιανουάριος!
Ο Φεβρουάριος αφήνει πίσω του τη χρονιά που πέρασε και υποδέχεται την νέα.
Ο Ιούλιος, σε μία διαχρονική σύζευξη του συμβόλου της σπείρας με την ανθρώπινη  παρουσία δηλωμένη μέσω της σκιάς της, την κρατά ψηλά στα χέρια της και διατηρεί τη ροή του κόσμου.
Στη σύνθεση που κοσμεί τον μήνα Νοέμβριο, προφανής είναι η ιδιόχειρη επέμβαση του καλλιτέχνη κατά τη στιγμή της δημιουργίας.


Η ιδιοσυστασία του  Κώστα Ευαγγελάτου συνθέτει ένα πλούσιο έργο που άλλοτε αλληγορικό και συμβολικό, εμπνευσμένο από την ανθρώπινη παρουσία και επικεντρωμένο στον ψυχισμό του, αναφέρεται με λυρική διάθεση στο συναισθηματικό του κόσμο.
Συνεχίζει τις διαδρομές  στην αναζήτηση των ψυχικών οδών και στις διακλαδώσεις του νου. Με περιπετειώδες, ανήσυχο και ταυτόχρονα ευαίσθητο και παιχνιδιάρικο πνεύμα εκφράζει σθεναρά τις απόψεις του.

“Οι Σωματογραφίες μου”, δηλώνει ο καλλιτέχνης, “είναι συνθέσεις με το γυμνό ανθρώπινο σώμα.. που εκφράζουν ποικίλες ψυχικές καταστάσεις. Τα σώματα είναι χαραγμένα με εννοιολογικές ενδείξεις και σύμβολα, που κατά την άποψή μου προσδίδουν αισθησιακή και εγκεφαλική διάσταση στη σωματική Μονάδα.
Η ιδιότυπη γραφή ονομάτων και εννοιών συντείνει με την φόρμα στον τονισμό της άποψης ότι Σώμα=Σύμπαν.”


Εκείνος ακούραστος, πνευματικά ανήσυχος, σε διέγερση και όξυνση νου, προνοητικός, εκδηλώνει ένα ασίγαστο εσωτερικό κόσμο που ακόμα και στην περίοδο διακοπών, κατά άλλους, εκείνος εμπνέεται και δημιουργεί ακατάπαυστα.
Διαθέτει ενδιαφέρουσα προσωπικότητα και δυναμική έκφραση όπου με εικαστική και ευρηματική προσέγγιση εκδηλώνει την υπαρξιακή ανησυχία του. Διακρίνεται για το χαρακτήρα των αναζητήσεών του και τις προσδοκίες από τη ζωή.

Το εικαστικό σύνολο προβληματίζει το θεατή όπου συνειρμικά αναγάγει και στην ποιητική πνοή των διατυπώσεων του δημιουργού.
       “Επίγραμμα”
“Σώμα πηλός του δειλινού
ανάγλυφο ρευστό της γλώσσας
Βυθός ανεξερεύνητος του νου
βάρκες τα θέλγητρα του πόθου
ανάσκελα βουνά και πεδιάδες
σε στρώμα το μνημείο της Αγάπης”.

Το προσωπικό  ιδίωμα του Ευαγγελάτου βασίζεται στην ποιότητα του σχεδίου  και στην εσωτερικότητα, με χαρακτηριστικές ζωγραφικές συνθέσεις, διεισδυτικές ματιές που καθορίζονται από την ένταση της σχεδιαστικής γραμμής και εννοιολογικά στοιχεία που πάντα διευρύνει με στυλιστικές τάσεις και θεματογραφικές περιοχές,  συνεχίζοντας διαρκώς την προσωπική του έρευνα.

Εννοιολογικά σύμβολα και συνθέσεις, συχνά σουρεαλιστικής ματιάς και άποψης, ενσαρκώνουν τοπία μνήμης και οράματα που υπόσχονται την αποκάλυψη της ανθρώπινης ταυτότητας.
Συνδυάζοντας δημιουργικά το ψυχικό του σθένος, το στοχασμό και τη γοητεία,
εκφράζει ποικίλες αισθήσεις και καταστάσεις που τονίζουν την σωματική και συναισθηματική διαφορετικότητα σε πρόσωπα ανδρών και γυναικών.

Αποσπασματικά, δικοί του στίχοι, δηλώνουν:
“ η φύση μιλά, τα πρόσωπα αναπνέουν”
“βροχή - κλάμα σαν ένα μυστικό σκάψαν στην άμμο για να το κρύψουν”
“ο ζωγράφος το στιγμάτισε με ίλιγγο αναπόφευκτο όπως ο κύκλος της ζωής”
“τα όστρακα με πνίγουν.. και θάβομαι σαν άγαλμα”

 Ο Κώστας Ευαγγελάτος  με τη σχεδιαστική του γραφή δίνει με την αναμενόμενη μεγαλοπρέπεια που αρμόζει τον Ομηρικό χαιρετισμό στη νέα χρονιά μας “καλόν αμητόν”= καλή σοδειά!




                                          
                                                   Αννίτα Πατσουράκη,
                                 Ιστορικός Τέχνης, Επιμελήτρια εκθέσεων.